Katowice

Stowarzyszenie jest organizacją pozarządową o zasięgu ogólnokrajowym i ma charakter ekspercki w dziedzinie bezpieczeństwa i zdrowia w pracy.

 

 

Krzysztof Galbarczyk

Prezes Oddziału w Katowicach

nr tel. +48 608 307 120

 

Nasi eksperci:

 

Adam Beluch

Kontakt:
abeluch@wp.pl;  515 141 220

Zawód i specjalność:
inżynier (metalurgia surówki i stali), inspektor pracy (bezpieczeństwo 
i zdrowie w pracy)

Wykształcenie: 
wyższe techniczne (mgr inż.) – Politechnika Śląska,
studia podyplomowe 
z zakresu stalownictwa – AGH Kraków,
Szkoła Inspekcji Pracy we Wrocławiu – uprawnienia inspektora pracy.
Uczestnictwo w wielu sympozjach naukowych, konferencjach, seminariach 
i kursach specjalistycznych o tematyce bezpieczeństwo pracy pracowników, w szczególności wymagań zasadniczych i minimalnych dla maszyn i urządzeń technicznych, potwierdzone zaświadczeniami i certyfikatami.

Doświadczenie zawodowe:
huta „Bankowa”- dozór techniczny,inspekcja pracy – nadzór 
i kontrola nad zakładami w zakresie przestrzegana prawa pracy, w szczególności przepisów oraz zasad bezpieczeństwa i higieny pracy),

Pełnione funkcje:

- w stałych miejscach pracy: mistrz w stalowni,  inspektor pracy, starszy inspektor pracy,
  główny specjalista, nadinspektor pracy, nadinspektor pracy Krajowej Sekcji Hutnictwa,

- w dodatkowych miejscach: 1) redaktor czasopisma naukowo technicznego „Praca. Zdrowie.  Bezpieczeństwo” d. „Ochrona Zdrowia Hutnika,  2)  uczestnik projekt Komisji Europejskiej  „Zarządzanie bezpieczeństwem pracy w aspekcie integracji polskiego i europejskiego  hutnictwa”, w ramach międzynarodowego programu Leonarda da Vinci”,3) członek Komisji  Ekspertów ds. kwalifikacji na znak „B” maszyn do obróbki plastycznej metali oraz maszyn i urządzeń specjalnych do przetwórstwa tworzyw sztucznych  w Zespole Ośrodków Kwalifikacji Jakości Wyrobów, Ośrodku Badań i Certyfikacji, 4) ewaluator w Projekcie PHARE „Standard kwalifikacji zawodowych dla zawodu inspektor pracy (247104)”, 5) przewodniczący  Komisji Ochrony Pracy przy Okręgowym Inspektorze Pracy w Katowicach, 6)  członek kapituły okręgu katowickiego Konkursu PIP „Pracodawca, organizator pracy bezpiecznej”, 7) członek  Komisji Konkursowej przy Śląskiej Radzie Naczelnej  Organizacji Technicznej FSNT w Katowicach Ogólnopolskiego Konkursu Poprawy Warunków Pracy, 8) udział w realizacji zadania badawczego Instytutu Medycyny Pracy  i Zdrowia Środowiskowego w Sosnowcu  pt.  „Ryzyko  nowotworowe wynikające z narażenia zawodowego na wielopierścieniowe węglowodory aromatyczne w hutnictwie żelaza i stali” w ramach Strategicznego Programu  Rządowego  (SPR-1) pn. „Bezpieczeństwo i ochrona zdrowia w środowisku pracy”,9)  koordynator współdziałania Okręgowego Inspektora Pracy z 5 Inspektoratami Urzędu Dozoru Technicznego na terenie okręgu  katowickiego, 10) wykładowca w 3 wyższych uczelniach.

Publikacje  związane z prawną ochroną, bezpieczeństwem i zdrowiem w pracy
ponad 450, w szeregu czasopismach; w Poradniku „Seria ISO 9000:2000 nowoczesne zarządzanie firmą”; w książkowym wydaniu„System zarządzania  bezpieczeństwem i higieną pracy w przedsiębiorstwie – moduł szkoleniowy” -  w 3 językach;   
w skryptach dla  Resortowego Ośrodka Doskonalenia Kadr Min. Hutnictwa i Przemysłu Maszynowego; w biuletynach Międzynarodowych Targów Środków Higieny, Bezpieczeństwa i Ochrony Przeciwpożarowej Katowice - materiałach  na sympozja „Bezpieczeństwo i ochrona zdrowia w środowisku pracy”.

 

Marcin Krause


Kontakt:
marcin.krause@polsl.pl, 517-644-383

Zawód i specjalność:
nauczyciel akademicki z tytułem doktora nauk technicznych; specjalista w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy

Obszary zainteresowań:
zagrożenia w środowisku pracy, ocena ryzyka zawodowego, analiza wypadków przy pracy, edukacja i szkolenie, systemy zarządzania, bezpieczeństwo publiczne

Wykształcenie wyższe:
dzienne studia jednolite magisterskie na Wydziale Górnictwa i Geologii Politechniki Śląskiej (1992-1997); dzienne Studia Doktoranckie na Wydziale Górnictwa i Geologii Politechniki Śląskiej (1997-2002); obrona pracy doktorskiej (1.10.2002)

Doświadczenie zawodowe:
adiunkt i asystent (Politechnika Śląska w Gliwicach – Wydział Górnictwa i Geologii, 20 stażu pracy); wykładowca i adiunkt (Wyższa Szkoła Zarządzania Ochroną Pracy w Katowicach – Wydział Nauk Technicznych, 15 stażu pracy); wykładowca (Wyższa Inżynierska Szkoła Bezpieczeństwa i Organizacji Pracy w Radomiu, Akademia Finansów w Warszawie, Wyższa Szkoła Bezpieczeństwa w Poznaniu – Wydział Studiów Społecznych w Gliwicach, Śląski Uniwersytet Medyczny w Katowicach – Wydział Zdrowia Publicznego w Bytomiu); zajęcia dydaktyczne i prace dyplomowe na studiach jednolitych magisterskich, na studiach pierwszego i drugiego stopnia, na studiach podyplomowych

Osiągnięcia, nagrody, wyróżnienia:
recenzowane publikacje naukowe (201); referat naukowe wygłoszone na konferencjach (112); prace naukowo-badawcze (33); promotor (153 prac magisterskich, 231 prac inżynierskich, 184 projektów inżynierskich, 335 prac dyplomowych i końcowych na studiach podyplomowych); recenzent (39 prac magisterskich, 182 prac inżynierskich, 215 projektów inżynierskich); 8 Indywidualnych i Zespołowych Nagród Rektora Politechniki Śląskiej za działalność naukową, dydaktyczną i organizacyjną (2000-2015); wyróżnienie za pracę dyplomową z dziedziny ochrony pracy w konkursie pod patronatem Głównego Inspektora Pracy (1998)

 

Krzysztof Galbarczyk

Dane kontaktowe:
kigalb@gmail.pl; +48 608 307 120

Zawód i specjalność:
nadinspektor pracy; gł. specjalista w dziedzinie bezpieczeństwa i higieny pracy, koordynator nadzoru i kontroli nad wielkopowierzchniowymi placówkami handlowymi na terenie woj. śląskiego.

Obszary zainteresowań:
zagrożenia w środowisku pracy, ocena ryzyka zawodowego, analiza wypadków przy pracy, edukacja i szkolenie, systemy zarządzania, bezpieczeństwo publiczne.

Wykształcenie:
aplikacja inspektorska w Ośrodku Szkolenia Państwowej Inspekcji Pracy we Wrocławiu, Akademia Górniczo-Hutnicza w Krakowie.

Doświadczenie zawodowe:
Charakter pracy: nadinspektor pracy, z-ca przewodniczącego i członek Rady Ochrony Pracy przy Sejmie RP, doradca Rady Społeczno-Gospodarczej przy Wojewodzie Śląskim, audytor w zakresie prawa pracy i  bezpieczeństwa i zdrowia w pracy, koordynator współdziałania Okręgowego Inspektora Pracy z Państwową Strażą Pożarną na terenie woj. śląskiego, członek rad nadzorczych spółek skarbu państwa.

Osiągnięcia:
przeprowadzenie ok. 3000 kontroli w zakresie prawa pracy i bezpieczeństwa pracy jako inspektor pracy, a następnie nadinspektor pracy w okresie zatrudnienia w Państwowej Inspekcji Pracy, publikowanie artykułów w „Inspektorze pracy” i w czasopiśmie naukowo-dydaktycznym „ Praca. Zdrowie. Bezpieczeństwo.”, wykładowca.

Nagrody i wyróżnienia:
Indywidualne i Zespołowe Nagrody Okręgowego Inspektora Pracy  za działalność kontrolną; Złoty Krzyż zasługi nadany przez Prezydenta RP; Złota Odznaka Zasłużonemu w Rozwoju Województwa Katowickiego; Odznaka Honorowa Zasłużony dla Ochrony Pracy nadana przez Głównego Inspektora Pracy PIP.

 

 

Spotkanie
z Okręgowym Inspektorem Pracy Lesławem Mandrakiem

 

 

 

W dniu 23 stycznia br. delegacja Oddziału katowickiego Stowarzyszenia Ochrony Pracy z jej Prezesem Krzysztofem Galbarczykiem spotkała się w siedzibie Okręgowego Inspektoratu Pracy z Okregowym Inspektorem Pracy Lesławem Mandrakiem.  Powodem wizyty była zbliżajaca się rocznica 100 lecia istnienia Państwowej Inspekcji Pracy w niepodległej Rzeczpospolitej. Z tej okazji wreczono Okregowemu Inspektortowi Pracy uroczysty list gratulacyjny od władz Stowarzyszenia.

W trakcie spotkania  zapoznano Naszą delegację z planowanym przebiegiem uroczystości rocznicowych.Omówiono także możliwości ewentualnej wspópracy Oddziału katowickiego z Inspektoratem przy organizacji zamierzeń związanych z tą wspaniałą rocznicą.

 

 

100-lecie Inspekcji Pracy w Muzeum Śląskim

 

 

Życzeniami dalszych 100 lat działań na rzecz podnoszenia kultury pracy i ochrony pracowników w środowisku pracy zakończył się wykład „Od przysięgłych gornych do inspektorów pracy. O tradycjach ochrony pracy na Śląsku”, zorganizowany 22 stycznia 2018 r. przez Muzeum Śląskie z okazji 100-lecia Inspekcji Pracy w Polsce.

Na zaproszenie Muzeum i z rekomendacjami Międzyzakładowej Organizacji Związkowej nr 15 NSZZ „Solidarność”-80 w Państwowej Inspekcji Pracy historyk kultury pracy na Śląsku, Roman Adler zaprezentował genezę ochrony pracowników na Górnym Śląsku, począwszy od norm dotyczących zatrudniania górników w średniowieczu, przez rozwiązania epoki nowożytnej, reformy XIX w., do nowoczesnej formy Inspekcji Pracy (po 1918/1928 r.).

Słuchacze mogli się dowiedzieć, że pierwsze przepisy dotyczące powoływania specjalistów – po łacinie „montes iuratores”, czyli przysięgłych górniczych – którzy mieli dbać o bezpieczeństwo i rozstrzyganie sporów między gwarkami a kopaczami w kopalniach kruszców spisano ok. 1248 r. w Jihlawie na południu Moraw i znane są jako igławskie prawo górnicze. Za sprawą opata Mikołaja z klasztoru cystersów w Lubiążu na Śląsku, który sprowadził odpis tego prawa już w roku 1268, przepisy te nakazał stosować w swoim księstwie, książę legnicki Bolesław Rogatka – skąd inąd niezbyt chlubnie zapisany na kartach naszej historii za oddanie marchii brandenburskiej jako zastawu za długi hazardowe „klucza do Śląska”, czyli ziemi lubuskiej… Stosowanie prawa igławskiego i uprawnienia owych przysięgłych górniczych potwierdzali później, nawiązując do wcześniejszych decyzji Elżbiety Łokietkówny i Kazimierza Wielkiego – Władysław Jagiełło w przywileju z 1426 i Aleksander Jagiellończyk w tzw. Statutach Olkuskich. W 1517 r. Zygmunt Stary utworzył dla całego Królestwa Polskiego urząd podkomorzego górniczego, a w 1518 r., gdy żupnikiem był Jan Boner,pierwsza królewska komisja lustracyjna żup solnych dokonała opisu stanu technicznego kopalń, warzelni i budynków górniczych w dobrach królewskich. Lustracje takie odbywały się średnio co dwa lata i obejmowały m. in. „ogląd dołu co do robót  odbytych i odbyć się mających w celu bezpieczeństwa kopalni”.

Przysięgli gorni, już jako urzędnicy państwowi, bo opłacani z kasy książęcej, powołani zostali w 1528 r. przez ostatniego Piasta opolsko-raciborskiego, Jana II Dobrego, Ordunkiem gornym, który objął przepisami również hutników kruszcowych. Pierwszy przysięgły znany z 1532 r. miał na imię Stanisław. Na wzór Ordunku… w 1577 r. cesarz Rudolf II ogłosił ordynację górniczą dla Śląska i hrabstwa kłodzkiego, która ujednoliciła przepisy i wprowadziła nadzór cesarski nad górnictwem we wszystkich księstwach należących do cesarza, jako króla Czech.

W Rzeczypospolitej Obojga Narodów pod wpływem doświadczeń w salinach wielickich i bocheńskich zaczęła się krystalizować inna koncepcja nadzoru nad warunkami pracy: w 1588 r. w konstytucji sejmowej uchwalono: „będziem posyłać przy podskarbim komissarze co dwie lecie, którzy jurati mają doglądać, jakoby w żupach szkoda i ruina nie była etc.”. Wówczas po raz pierwszy nadzór nad warunkami pracy podporządkowano Sejmowi, czyli władzy ustawodawczej, a nie – jak dotąd – władzy wykonawczej (książę, król lub cesarz). W XVII w. władza wykonawcza (król) skupiła się na zapewnieniu wyboru i dozoru oraz wynagrodzenia dla cyrulika (prowizora) w żupach solnych (1658-1660 pierwszym był Józef Wolf). W 1698 r. po egzaminie przed profesorami Uniwersytetu Jagiellońskiego cyrulikiem w żupach solnych krakowskich została „kobieta potrzebną zdolność posiadająca, Magdalena Bendzisławska wdowa” po lekarzu.

W tym czasie załamało się przestrzeganie Ordunku gornego na Śląsku w bytomskim „państwie stanowym”: 10 lipca 1677 r. cesarz Leopold I skierował do Leopolda Ferdynanda i Karola Maksymiliana Donnersmarcków panów na Tarnowskich Górach reskrypt stwierdzający, że „hrabiowie mają się stosować do ordynacji górniczej, (...) ustanowić należyty (...) przysięgły sąd górniczy, mają mu dać swobodę decyzji”... Po pruskim podboju Śląska (wojny śląskie 1740-1763) i ogłoszeniu w 1769 r. dla górnictwa kruszcowego i węglowego oraz hutnictwo żelaza i cynkuZrewidowanej ordynacji górniczej (Revidierte Bergordnung…) na Śląsku działali pruscy Berggeschworene, czyli nadal… przysięgli górniczy. W 1784 r. listę przysięgłych gornych z lat 1534-1764 spisał w memoriale dla Wyższego Urzędu Górniczego Efraim L. G. Abt. Jeden z ostatnich w latach 1733-1755 nazywał się Jan Kempa.

Urząd przysięgłych górniczych po ok. 600 latach od 1856 r. na pruskim Śląsku w górnictwie zaczęli zastępować inspektorzy górniczy, a w przemyśle – inspektorzy fabryczni. W 1874 r. pierwszym na Śląsku inspektorem fabrycznym we Wrocławiu został Alfred Frief, a w 1876 r. w Opolu – Friedrich A. Bernoulli. Od 1878 r. inspektorzy fabryczni mieli prawo rewizji w zakładach przemysłowych, oprócz górnictwa. W 1876 r. w Królewskiej Hucie (dziś Chorzów) dr Franciszek Chłapowski opublikował „Higjenę rzemiosł…” – pionierską pracę medycyny przemysłowej, a pod wpływem m.in. jego interpelacji w parlamencie pruskim, od 1879 r. ukazywały się wydawane przez ministerstwo w Berlinie „Jahres Berichte…”, sprawozdania pruskich inspektorów przemysłowych.

Na ziemiach polskich pod zaborem Rosji 1 czerwca 1882 r. powołano inspekcję fabryczną ustawą tymczasową o zakazie pracy dzieci. Od 1 czerwca 1884 r. rozpoczęto jej organizację na mocy przepisów wykonawczych do tej ustawy, a od marca 1885 r. zaczęli działać pierwsi inspektorzy w Warszawie i Łodzi (Aleksander Michajłowicz Blumenfeld i Jerzy Antonowicz von Tencelmann, następnie Włodzimierz Włodzimierzowicz Światłowski, Ilia Mosołow i Gieorgij Osipowicz Rykowskij). W monarchii cesarsko-królewskich Austro-Węgier Habsburgówpo zmianach w ordynacji przemysłowej z 1880 r. od 17 czerwca 1883 r. powoływano inspektorów przemysłowych, a od 1906 r. jako podinspektorów – kobiety. To spośród galicyjskich c.-k. inspektorów przemysłowych wywodzili się pionierzy polskiej inspekcji pracy: Arnulf Nawratil, Ludwik Smyczyński, Kazimierz Skrochowski, a na Śląsku cieszyńskim – Hugo Bartonec.

Po rozkazie cesarza Wilhelma II w 1891 r. utworzono w Prusach Królewską Inspekcję Przemysłową (Konigliche Gewerbeinspektion), którą w Katowicachzorganizował m.in. inspektor przemysłowy dr Ludwig Czimatis.

Podczas I wojny światowej w okupowanej przez Niemców Warszawie komisja Komitetu Obywatelskiego stolicy pod przewodnictwem prof. Ludwika Krzywickiego w 1915 r. opracowała statut Wydziału Pracy, podzieliła miasto na 6 okręgów inspekcyjnych i powołała pierwszych 6 inspektorów fabrycznych, w tym m.in. inż. Antoniego Eichhorna i inż. Franciszka Sokala, który od 1916 r. był Głównym Inspektorem Fabrycznym przy Magistracie Warszawy, a następnie w 1917 r. stanął na czele odpowiedniego departamentu Rady Regencyjnej.

Po objęciu władzy nad odradzająca się Rzeczpospolitą Polską, Naczelnik Państwa Józef Piłsudski 3 stycznia 1919 r. podpisał dekret o tymczasowym urządzeniu inspekcji pracy, opracowany – jak przypomniał w dyskusji po wykładzie dr Leszek Rymarowicz z Krakowa – na podstawie przepisów przygotowanych w Radzie Regencyjnej.

Od stycznia 1919 r. Inspekcja Pracy pod kierownictwem Głównego Inspektora Pracy F. Sokala działała na terenie byłego zaboru rosyjskiego i województwa białostockiego. Na przełomie 1919/1920 r. byłych cesarsko-królewskich inspektorów przemysłowych zaboru austriackiego, czyli z Galicji oraz Śląska Cieszyńskiego przejęło Ministerstwo Pracy i Opieki Społecznej na etaty Inspekcji Pracy. W 1922 r. inspekcja zaczęła działać na Wileńszczyźnie, kresach wschodnich wcielonych do Polski po wojnie z Rosją bolszewicką oraz na ziemiach byłego zaboru pruskiego (Wielkopolsce i Pomorzu Gdańskim).

Jej scalanie po ogłoszeniu w 1927 r. dekretu Prezydenta RP o inspekcji pracy zakończyła ustawa Sejmu Śląskiego z kwietnia 1928 r., na mocy której inspekcja pracy objęła autonomiczne województwo śląskie – zastępując działające od 1922 r. trzy okręgi inspekcji przemysłowej wojewody śląskiego, na których czele stali: w okręgach Katowice i Rybnik – inż. Józef Dobrzycki z Wielkopolski, a w okręgu Królewska Huta (dziś Chorzów) – inż. Maksymilian Franke, urodzony w Warszawie repatriant z Ludowej Republiki Ukrainy. Pierwszym inspektorem okręgowym IX Okręgu Inspekcji Pracy w Katowicach został inż. Józef Bogusław Gallot z Sosnowca.

Człowiekiem, który – po przejściu w 1920 r. F. Sokala do działalności dyplomatycznej w Międzynarodowej Organizacji Pracy i Lidze Narodów – doprowadził do uformowania struktur 12 okręgów i procedur działania Inspekcji Pracy był Główny Inspektor Pracy, Marian Klott de Heidenfeldt. Jego sylwetkę w krótkim ko-referacie przybliżył słuchaczom dr L. Rymarowicz. Osobowością, która w znacznym stopniu nadała szczególnie zaangażowany społecznie charakter Inspekcji Pracy w latach 20-tych i 30-tych XX w. była Halina Krahelska, która jako zastępca Głównego Inspektora Pracy szczególny nacisk kładła na ochronę kobiet w miejscu pracy i organizowała akcję zakładania pierwszych żłobków przyzakładowych.

W latach 30-tych XX w. na czele obejmującego obszar autonomicznego województwa śląskiego IX Okręgu Inspekcji Pracy w Katowicach stał inż. Artur Maske, a Okręgliczył około 10-ciu inspektorów, którzy działali w obwodach: Katowice, Królewska Huta (później Chorzów), Rybnik i Bielsko, a od 1938 r. dodatkowo Tarnowskie Góry i po aneksji Zaolzia – na ziemiach Śląska Cieszyńskiego.

W wyniku faszystowskiej okupacji niemieckiej zginęło ponad dwudziestu inspektorów pracy, wielu po 1945 r. nie wróciło do pracy w inspekcji. Również stalinizacja ustroju Polski nie sprzyjała inspekcji, która przez pięć lat działała jeszcze na mocy ustawy z 1927 r., ale w marcu 1950 r. włączono ją w skład wydziałów i referatów wojewódzkich i powiatowych prezydiów rad narodowych. Było to sprzeczne z uchwałą Międzynarodowej Organizacji Pracy z 1923 r., zgodnie z którą inspekcja pracy nie może podlegać władzom lokalnym. W tym czasie katowickim IX Okręgiem Inspekcji Pracy obejmującym województwo śląskie z Zagłębiem Dąbrowskim, Opolem i Nysą kierował najpierw przedwojenny związkowiec górniczy z PPS – Jan Bielnik, następnie – przedwojenny inspektor pracy z Częstochowy Aleksander Radłowski, a wreszcie – już w ramach prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej – mgr Tadeusz Ziemski, były dowódca AK a później adwokat w Zawierciu.

W 1954 r. Rada Państwa przekazała kompetencje ministerstwa w zakresie ochrony, bezpieczeństwa i higieny pracy Centralnej Radzie Związków Zawodowych. Na czele katowickiej inspekcji związkowej stanęła wówczas mgr Maria Ceglarska-Wierzchacz, jako starszy inspektor CRZZ przy WKZZ, a w latach 1960-1980 inż. Paweł Chojeckiod 1975 r. jako okręgowy inspektor pracy. W tym czasie działały w Katowicach trzy związkowe ogólnopolskie inspektoraty pracy: górników, hutników i chemików.

Gdy w grudniu 1980 r. zakończyła działalność CRZZ, związkowa inspekcja pracy straciła pracodawcę, a pluralizm związkowy (NSZZ „Solidarność”, związki branżowe i autonomiczne) spowodował odtworzenie ustawą z marca 1981 r. Państwowej Inspekcji Pracy podległej Radzie Państwa oraz Prezesowi NIK. Po 1989 r. nadzór nad PIP przejął marszałek Sejmu i Rada Ochrony Pracy. W tych latach Okręgowym Inspektorem Pracy w Katowicach kierował inż. Henryk Chrobak, a od 1991 do 2010 r. jego następcami byli: mgr Renata Grabska, mgr Krystyna Pietroń-Wróżyna, inż. Jerzy Wydmańskii mgr Teresa Różańska. Obecnie Okręgowy Inspektorat Pracy w Katowicach zatrudnia około 200 inspektorów pracy działających z Katowic oraz z oddziałów terenowych w Bielsku Białej, Częstochowie, Gliwicach, Rybniku i Zawierciu. Od lipca 2010 r. Okręgowym Inspektorem Pracy była mgr Beata Marynowska, a od sierpnia 2016 r. p.o. Okręgowego Inspektora Pracy jest inż. Lesław Mandrak.

W dyskusji po wykładzie głos zabrali m.in. L. Rymarowicz – przewodniczący Stowarzyszenia Inspektorów Pracy RP; Adam Beluch – były redaktor naczelny kwartalnika „Praca. Zdrowie. Bezpieczeństwo.” Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Przemysłu Hutniczego, obecnie członek Komisji Historycznej tego Stowarzyszania, aktywny przy organizacji Muzeum Hutnictwa w Chorzowie; dr Dawid Keller z Muzeum Śląskiego w Katowicach; b. ratownik górniczy i inspektor pracy, międzynarodowy specjalista do spraw bezpieczeństwa pracy z azbestem – Ryszard Wrzesień; dr Zenon Szmidtke – organizator spotkań „Akademii po Szychcie” Muzeum Górnictwa Węglowego w Zabrzu; oraz inspektor pracy Zbigniew Sagański, przewodniczący Międzyzakładowej Organizacji Związkowej NSZZ „Solidarność 80” w Państwowej Inspekcji Pracy.

W spotkaniu wzięli udział m.in. b. Okręgowy Inspektor Pracy w Katowicach Teresa Różańska, prezes śląskiego Oddziału Stowarzyszenia Ochrony Pracy, b. nadinspektor pracy, Zastępca Przewodniczącego Rady Ochrony Pracy IV kadencji przy Sejmie RP Krzysztof Galbarczyk, wybitny specjalista bezpieczeństwa pracy w leśnictwie, b. inspektor pracy Zbigniew Podhajski, ekspert nadzoru rynku i muzyk bluesowy, b. inspektor pracy Andrzej Herko, przewodniczący Zarządu Regionu Śląskiego NSZZ „Solidarność 80” Dariusz Czech, zastępca przewodniczącego MOZ NSZZ „Solidarność 80” w PIP Przemysław Worek, Grzegorz Grzegorek, redaktor naczelny wydawnictwa „Książka i Prasa”, pracownicy Okręgowego Inspektoratu Pracy w Katowicach, nauczyciele chorzowskich szkół i słuchacze zainteresowani tradycjami Inspekcji Pracy na Śląsku. 

Pokłosiem wykładu jest zainteresowanie kilku środowisk koncepcją zasygnalizowaną przez R. Adlera: utworzenia na Śląsku muzeum przemysłu i kultury pracy, w którym znalazła by się stała ekspozycja na temat genezy i historii urzędów nadzoru nad warunkami pracy na ziemiach polskich, w tym – Państwowej Inspekcji Pracy.

Oprac. Stanisław Orzeł

 

 

 

 

 

 

EEC Green 
4-5 grudnia 2018 r.
Katowice

 

O szansach i zagrożeniach dla gospodarki związanych ze zmianami klimatu dyskutowaliśmy podczas European Economic Congress w wersji Green (EEC Green) - wydarzeniu towarzyszącym Konferencji w Sprawie Zmian Klimatu COP24. Przedsiębiorcy i samorządowcy zadeklarowali konkretne zobowiązania w dziedzinie zrównoważonego rozwoju. Udział w debatach wzięli przedstawiciele polskiego rządu oraz reprezentanci biznesu, eksperci i liderzy opinii. Wydarzenie zgromadziła blisko 1000 osób w tym przedstawiciela SOP Krzysztofa Galbarczyka.

 

Podczas EEC Green eksperci wymieniali się poglądami na temat zrównoważonego rozwoju. Silnie wybrzmiał głos, że innowacyjność w gospodarce to konieczność, a działania chroniące środowisko powinny być podejmowane już dziś. 

 

 


 

Protokół

z zebrania katowickiego oddziału Stowarzyszenia Ochrony Pracy, 

które odbyło się 13 listopada 2018 r. w siedzibie oddziału SEKA S.A. w Katowicach przy ul. Piotra Skargi 8.

Krzysztof Galbarczyk – prezes oddziału,  powitał przybyłych na posiedzenie członków stowarzyszenia, 

Jerzego Kubisa - kandydata na członka oraz podał powody (osobiste)  nieobecności  Agnieszki Gajos, Marka Kopki oraz Jerzego Wydmańskiego,

Poinformował o nagłej i niespodziewanej śmierci Stanisława Pabijana, byłego wieloletniego pracownika Państwowej Inspekcji Pracy, sekretarza Stowarzyszenia Ochrony Pracy. W pogrzebie udział wzięli przedstawiciele wielu instytucji i organizacji, w tym naszego stowarzyszenia.

Zebrani, powstając, chwilą ciszy uczcili pamięć bliskiego nam przyjaciela i kolegi.

Następnie prezes przedstawił/rekomendował kandydata na członka stowarzyszenia Jerzego Kubisa (prawnik, były zastępca okręgowego inspektora pracy,  doradca okręgowego inspektora pracy, obecnie na emeryturze).

Zapytał, czy ktoś ma uwagi/ propozycje do  przesłanego przy zaproszeniu porządku zebrania. Nie było uwag, więc przystąpiono do omawiania poszczególnych punktów.

 

1. Realizacja programu działania SOP na lata 2018-2021

 

Krzysztof Galbarczyk przypomniał  treść  tematyki programu działania oddziału SOP w Katowicach na lata 2018 -2021 zaakceptowanej na jednym z wcześniejszych zebrań:

Pelagia Piega poinformowała:

- oczekujemy na nowy Kodeks pracy. Projekt zakłada  zmiany w zakresie służby bhp i szkoleń.  Uzasadnieniem jest zmniejszenie obciążeń finansowych pracodawców. Planowane jego wejście w życie to początek 2019 roku.

- głęboką zmianę wprowadza  ustawa z dnia 5 lipca 2018 r. o zmianie ustawy o związkach zawodowych oraz niektórych innych ustaw. Od 1 stycznia 2019 r. osoby zatrudnione na umowy cywilnoprawne, o pracę nakładczą i samozatrudnieni będą korzystać ze szczególnych gwarancji zatrudnienia, jeżeli zostaną umieszczeni na liście chronionych działaczy związkowych. Ciekawostką jest niespójność tej ustawy z Kodeksem pracy.

Krzysztof Galbarczyk: jest to ważna informacja. Jeżeli taka sytuacja miałaby wpływ na obniżenie poziomu ochrony prawnej i zarządzania bezpieczeństwem pracy, to przygotujemy wspólnie z naszym partnerem strategicznym SEKA S.A. pismo do odpowiednich władz, pod którym prezes Stowarzyszenia dr Tadeusz Sułkowski na pewno się podpisze

 

2. Działalność Zarządu Głównego i Oddziału w bieżącym roku

 

Krzysztof Galbarczyk zdał relację z posiedzenia  Zarządu Głównego Stowarzyszenia Ochrony Pracy,  które odbyło się 6 listopada. Omawiane były sprawy organizacji i planu, także  na lata 2019 – 2021.  Ujmując krótko, omawiano następujące kwestie:

- majątek Stowarzyszenia,

- wystąpienie z wnioskiem do Ministerstwa Sprawiedliwości o wpisanie SOP jako organizację pozarządową na listę do nawiązek z tytułu nawiązek wyroków sądowych od sprawców przestępstw popełnionych wobec pokrzywdzonych pracowników.

- wystąpienie o wpisanie SOP na listę organizacji pozarządowych uprawnionych  do odpisu 1% podatku dochodowego od osób fizycznych,

- aktualizacja strony internetowej kwartalnika „Informator Ochrony Pracy”,

- udział w konsultacjach " Programu Rozwoju Organizacji Obywatelskich  na lata 2018-2030 PROO",

- przygotowanie projektu włączenia tematyki BHP w życie  szkolne jako edukację w zarządzaniu szkołą,

- w związku z przypadającym  w przyszłym roku kryształowym jubileuszem -15 lecie SOP i 100. lecie powołania PIP rozważenie zmiany nazwy Stowarzyszenia,  a ściślej –  dostosowanie  do współczesnych wyzwań, na wzór OSHA, np. STOWARZYSZENIE OCHRONY I ZDROWIA W PRACY,

-  inicjatywa, aby na lata 2019-2020 ogłosić konkurs  adresowany do jak  najszerszego grona potencjalnych uczestników, rozpropagowany przy pomocy technik  internetowych, którego profil roboczo określony został jako: Konkurs na innowacyjne zastosowanie w zakresie prewencji wypadkowej w sferze bezpieczeństwa pracy lub  bezpieczeństwa  publicznego, Inicjatywa musi cechować się wysokim walorem użyteczności  społecznej a jednocześnie powinna stwarzać w przyszłości szansę pozyskania źródeł  finansowania, a przynajmniej współfinansowania działalności Stowarzyszenia.Inicjatywa w fazie początkowej będzie zapewne wymagała sfinansowania częściowo ze środków własnych SOP i ewentualnego partnera (partnerów) oraz w możliwie jak największej części ze sponsoringu lub donacji,

- obecnie sekretariat Stowarzyszenia prowadzony jest obecnie przez Iwonę Godlewską,

- prezes SEKA SA zobowiązał się wydać polecenia dyrektorom oddziałów firmy, żeby udostępniali nieodpłatnie, członkom Stowarzyszenia,  pomieszczenia do odbywania zebrań.  Dotychczas tylko  katowicki oddział Stowarzyszenia korzystał z takiej możliwości. Pozwala to też na nawiązanie dodatkowej współpracy, na zasadach jakiegoś regulaminu, umowy itp. Prezes Maciej Sekunda zadeklarował, że udostępni umowy, jakie zawierano z różnymi podmiotami, aby zorientować się  w samej procedurze możliwej naszej współpracy z takim partnerem strategicznym, jakim jest SEKA.

W tym punkcie  prezes Krzysztof Galbarczyk  omówił  działania oddzialu w roku bieżącym:

- odbyło się spotkanie z zastępcą ds. nadzoru w Okręgowym Inspektoracie Pracy w Katowicach, Januszem Grygierczykiem, który przedstawił  program działania okręgu na rok 2018,

- miało się  odbyć planowane spotkanie w firmie Schneider. W uwagi na trudną sytuację ekonomiczną (spadek zamówień) zostało odwołane, podobnie inne delegacje zewnętrzne,

- w X  Europejski Kongres Gospodarczy -  udział w nim  wzięli nasi przedstawiciele, o czym informacja ukazała się w „Informatorze  ochrony pracy” i stronie internetowej  SOP,

- w grudniu br. w Katowicach odbędzie się szczyt klimatyczny ONZ.  Imprezą towarzyszącą jest  EEC Green. Obecnie trwa rejestracja  uczestników. Prezes zachęcał do udziału, sam się już zdążył  zarejestrować,

- w ramach współpracy z Okręgowym Inspektoratem Pracy w Katowicach prezes otrzymał zaproszenie do udziału w wyjazdowym, grudniowym spotkaniu organizowanym przez związek zawodowy pracowników PIP.

 

3. Majątek Stowarzyszenia; pozyskiwanie funduszy; ew. sponsorzy.

 

Prezes oddziału przekazał informację o sytuacji finansowej Stowarzyszenia: przychody z działalności statutowej (składki) i działalności gospodarczej oraz o aktywach (na koncie). Zależy nam na pozyskiwaniu funduszy i liczymy na aktywność członków w tej dziedzinie. Gdyby się udało zrealizować wniosek o wpisanie SOP na listę organizacji pozarządowych uprawnionych  do odpisu 1% podatku dochodowego od osób fizycznych, to sytuacja uległaby znaczącej poprawie. Nie jest to jednak takie proste.

Można tez podjąć próbę  pozyskania środków unijnych przez Stowarzyszenie. Z posiadanego rozeznania, materiałów prasowych wynika, że nadal jest możliwość pozyskania środków unijnych, szczególnie gdy wniosek na charakter  innowacyjności lub konkurencyjności.  Inicjatywa Stowarzyszenia ogłoszenia i realizacji „konkursu na zastosowanie nowych/innowacyjnych rozwiązań w zakresie prewencji wypadkowej w sferze bezpieczeństwa pracy lub  bezpieczeństwa  publicznego”  zapewne spełnia warunek innowacyjności.

 

4. Propozycje inicjatyw SOP na lata 2019 – 2020. Dyskusja.

 

Prezes wymienił inicjatywy, które przekazał podczas posiedzenia Zarządu Głównego. Ujęte zostały w punkcie 2 protokołu. 

 

5. Sprawy różne

 

W tym punkcie poruszone zostały następujące sprawy:

- notek biograficznych, które będą mogły zawisnąć na stronie internetowej Stowarzyszenia, katowickiej podstronie i znaleźć się w „Informatorze ochrony Pracy”. Wzór opracował dr Marcin Krause,

- kandydatura naszego członka do nagrody im. Haliny Krahelskiej przedstawiona Głównemu Inspektorowi Pracy, z przyczyn subiektywnych, w tym roku nie przeszła. Prezes Stowarzyszenia, pan doktor Tadeusz Sułkowski, na posiedzeniu Zarządu Głównego wyraził się, że ta kandydatura będzie promowana w przyszłym roku.

Na tym wyczerpany został  zaplanowany  porządek zebrania. Gdyby ktoś  chciał coś powiedzieć, przekazać jakiś wniosek, to bardzo proszę, powiedział prezes.

 

Głosy w dyskusji:

 

- otoczenie bardzo się zmienia. Mamy rewolucję technologiczną, określaną jako Przemysł 4.0, dwie nowe konstytucje: Konstytucję biznesu i Konstytucję dla nauki (Ustawa 2.0) , a także „Horyzont 2020” - największy jak dotąd program UE w zakresie badań naukowych i innowacji, który ma zaowocować większą liczbą przełomowych dokonań, odkryć i premier światowych dzięki przenoszeniu wspaniałych pomysłów z laboratoriów na rynek.

1 października rozpoczęło się wdrażanie  ustawy reformującej szkolnictwo wyższe na skalę dotychczas niespotykaną. Jej głównym celem jest dopasowanie szkolnictwa  do standardów europejskich  i światowych, ale przede wszystkim do oczekiwań  współczesnej gospodarki.

Wraz z wdrożeniem nowej ustawy kończy się pewna epoka szkolnictwa wyższego. Zmienia się ustrój uczelni technicznych, kształcenie, ewaluacja, wdrażane są nowe kierunki kształcenia, Pojawiają się uczelnie badawcze i dydaktyczne. Uczelnie duże staną się korporacjami. Nastąpiła zmiana modelu rozwoju Polski, z kraju  adaptującego  technologie na kraj ich twórcy. Ten kierunek  pozwoli nam się wyrwać się z tego co ekonomiści nazywają pułapką średniego dochodu, która na lata  może utrudnić lub nawet uniemożliwić  wzrost poziomu  dobrobytu polskiego społeczeństwa.

Podczas Europejskiego Kongresu Małych i Średnich Przedsiębiorstw można było usłyszeć,  dla przykładu następujące apele do środowisk akademickich uczelni technicznych: …

” nie uczcie już o całkach, różniczkach, one już nie są przydatne”

„ nie uczcie studentów norm, można je stosować, ale nie można się do nich ograniczać”,.

Normy nie są obowiązkowe. Można je stosować, ale nie można być ich więźniem, bo to hamuje postęp. Mamy prawo wymyślać lepsze rozwiązania.

Jeżeli poradzić można rodzicom, którzy zastanawiają się jakich języków powinny się teraz  uczyć ich dzieci, to najbardziej przydatnym będzie język programowania, w przyszłości, do opracowywania  algorytmów dla sztucznej inteligencji.

Obecne uregulowania odnośnie  bezpieczeństwa, higieny i  zdrowia w pracy nie nadążają  za tymi  trendami, potrzebne są zmiany- powinno się  upraszczać przepisy technicznego bezpieczeństwa pracy albo tworzyć je tak, żeby były zrozumiałe i przydatne do stosowania w dobie rewolucji technologicznej.

Zaproponowano rozważenie możliwości zorganizowania np. wspólnie z SEKA.S.A., a może też z Ogólnopolskim Stowarzyszeniem Pracowników Służb bhp konferencji  o roboczym tytule:„Rola i zadania służby bhp i inspektorów pracy w dobie współczesnych wyzwań czwartej rewolucji przemysłowej” , ze wsparciem środków unijnych.

- obecnie jest kierunek w stronę programowania, informatyki, innowacyjności, różnych inkubatorów, nie tylko coś wymyślane oraz wdrażane, szybko też to patentujemy. Dzisiaj  ważny jest  ten kierunek. Zastanawiać się należy nawet nad systemem zarządzania bezpieczeństwem pracy, który musi być połączony z miękkim HR-em,  pracownik był z tym związany, sam od siebie oceniał ryzyko zawodowe  w zakładzie, a nie tak sztucznie wydumane, łącznie ze szkoleniem okresowym. Oczywiście słowo rewolucja, to kto będzie pierwszy, to ten będzie lepszy, w przygotowaniach nowego programu, nowego podejścia w tym zakresie.. Teraz trzeba iść do przodu. Trzeba patrzeć na te dzieci i wnuki, oceniać to pozytywnie, nie negatywnie.,

-  w nawiązaniu do ubiegłorocznego spotkania ze służbami bhp,  przy udziale SEKI może warto  zrobić takie spotkanie//konferencję, odnowić spotkanie z p.o. Okręgowym Inspektorem Pracy w Katowicach,. Można to nazwać rocznicowym – w100. rocznicę powstania PIP. 

- od pierwszego stycznia zaczną obowiązywać nowe regulacje dotyczące:

  1. wynagrodzenia ( na rachunek bankowy- zmniejszenie kosztów pracodawcy),
  2. świadectw pracy (nie ma jeszcze rozporządzenia wykonawczego – powiadomienie pracownika, gdzie jego dokumenty będą przechowywane, forma papierowa, czy elektroniczna i przez jaki okres czasu), zmiany Kodeksu pracy i tzw. ustawy zasiłkowej  - nie ma tekstu jednolitego, a śledzenie stanu prawnego przez praktyków jest horrorem,
  3. zapowiadana jest wielka zmiana dotycząca  inspekcji pracy, co sygnalizowano na posiedzeniu Rady Ochrony Pracy, ale nie wiadomo na czym ta zmiana ma p

Stowarzyszenie Ochrony Pracy
© Stowarzyszenie Ochrony Pracy
ul. Paca 37, 04-386 Warszawa
tel. 22 517 88 06, fax 22 517 88 87
e-mail:zg.sop@o2.pl
Strona Główna | O stowarzyszeniu | Aktualności | Wydawnictwa | Forum